سه شنبه, 21 آذر 1396

ماهی آنجل یا فرشته ماهی آب شیرین

این مطلب را حدود سال 1386 بود که ترجمه کردم و یکی از چندین مطلب تألیف و ترجمه شدۀ اینجانب است که امروز در اینترنت حسابی کپی و پخش شده...

با این حال سعی کردم چیزهایی بهش اضافه کنم تا مطالعۀ اون خالی از منفعت نباشه.

نام علمی این ماهی Pterophyllum scalare است که "تراوفیل اوم اسکالار ای" خوانده می شود و در آب های شیرین زندگی می کند.

نام ذکر شده در بالا که نام ابتدایی و اصلی این ماهی می باشد، یک نام کاملاً توصیفی است و در واقع برداشت مردمی که این نام را انتخاب کردند، از ماهی آنجل بوده كه آن را توصیف کرده اند.

اگر در مرجع واژه ها به دنبال اين واژه بگرديم می بینیم که  Pterophyllum برگرفته شده از یک واژۀ یونانی است که برای "برگهای کنگره دار" به کار می رود و Scalare به معنای "شبیه پرواز پلّه ها" است.

این یک لغت لاتین است که می تواند معنای "نردبان" نیز بدهد. خوب باید بدانید که مردم چندین هزار سال این ماهی را نگاه کردند و به مرور برای آن اسمی به جای مانده...

ماهی آنجل یک ماهی پهن است که گویا از پهلو فشرده شده یا شبیه به یک دیسک لبه دار با باله های بلندی است که اين باله ها از بالا و پایین آن بیرون زده اند.

دو حسگر شاخک مانند بلند که در جلوی مقعد ( مخرج یا همان انتهای روده ) و باله های پایینی ماهی قرار گرفته اند.

دم ماهی به طور عمود بر باله ها قرار دارد و شاید شبیه یک خاک انداز بلند یا باد بزن نیمه باز باشد. البته من همیشه اون رو شبیه به سیبیل می بینم.

اصالت ماهی آنجل

این ماهی بومی رودخانۀ آمازون در آمریکای جنوبی می باشد. از آنجا که ماهی زیبا، با وقار، خوش تکثیر و خوش اخلاقی است، امروزه در سرتاسر دنیا به صورت مصنوعی نگهداری می شود.

اندازه آنجل ها

اندازه های گوناگونی اعلام شده، از کمترین تا بیشترین که بیش از 15 سانتی متر یا 6 اینچ در عرض است، باله ها اندازۀ اصلی ماهی را پنهان می کنند زیرا باله های این ماهی بسیار متنوّع و گوناگون هستند. دیده شده در این ماهی بر اثر نوعی جهش ژنتیکی که هر از گاهی اتفاق می افتد اندازه به 30 سانتیمتر نیز رسیده. اما خوب اندازه گیری ماهی زنده با آن باله های حساس و زیبا کار سختی است.

کیفیت مناسب آب برای نگهداری انجل فیش

سختی بین 0.6 تا 1.2 D.H

اسیدیته یا PH آن نیز بین 6.5 تا 6.9

پرورش دهندگان موفق معمولاً PH آن را روی 6.8 نگه می دارند.

گیاهان آبزی طبیعی سازگار با آنجل ها

یکی از مهم ترین و مفیدترین موجودات زنده در آکواریوم شما گیاهان زنده می باشند که به نظر من باید در تمام آکواریوم های آب شیرین نگاه داشته شوند. این گیاهان به طور کامل می توانند کیفیت آب را به شما گزارش دهند. این موجودات اولیه اما پیچیده، مانند زنگ خطر در اکوسیستم شما عمل می کنند و اگر دیدید که گیاهان مریض به نظر می رسند به این معنا است که ماهی شما در خطر است و کیفیت آب به گونه ایست که در چند روز آینده شرایط برای ماهی ها خطرناک خواهد شد.

علاوه بر آن، گیاهان آب شما را تمیز و شفاف نگه می دارند و جلوی رشد جلبک ها را می گیرند و اکسیژن زیادی نیز وارد آب می کنند.

گیاهان آبزی "پهن برگ" گونۀ مورد توجّه و علاقۀ آنجل ها هستند، زیرا می توانند روی آن ها به راحتی تخم ریزی کنند و دنبال دانه های غذایی بگردند که از روی آب به پایین آمده، برای فیزیک ماهی آنجل دشوار است که در کف آکواریوم دنبال خوراک بگردد و معمولاً روی برگ گیاهان و ادوات آکواریوم را ترجیح می دهد.

گیاهان شمشیری آمازون (Echinodorusها) در گروهی هستند که بیش از پنجاه گونۀ نسبتاً با دوام و تطبیق پذیر با محیط را شامل می شود و بیشتر آن ها بومی دشت های سیلابی آمریکای جنوبی می باشند.

این گیاهان، آبی که خنثی و یا کمی اسیدی باشد را می پسندند و نیز آبی را که سختی پایینی داشته باشد.

این شرایط، گیاهان تمام عیار و زیبا و بی نقصی را برای آکواریوم ماهی آنجل شما به ارمغان می آورد كه پوشش مناسبي را جهت استار و زندگي در آكواريوم به آنجل ها هديه مي كند. ناگفته نماند که همین شرایط شیمیایی آب، مورد پسند ماهی های آنجل نیز هست.

رژیم غذایی ماهی آنجل

ماهی آنجل به راحتی می تواند حتی با خوردن پولکی (ابتدایی ترین غذای صنعتی ساخته شده برای ماهی ها) نیز زنده بماند؛ ولی آن ها با داشتن رژیم غذایی متنوّع و رنگارنگ، بسیار سالم رشد می کنند و البته تولید مثل بسیار خوبی هم خواهند داشت.

آرتمیای بالغ، کرم سیاه، لارو پشه، کرم خاکی تمیز که خرد شده باشد، کرم خونی و حتی بچّه های گوپی و مولی غذاهایی هستند که آنجل ها با اشتیاق فراوان و مثال زدنی آن ها را می پذیرند و بهتر است که حداقل ماهی دو سه بار در رژیم غذایی ماهی قرار داده شوند.

اگر غذای زنده در دسترس نمی باشد، بسته های کرم خونی منجمد، آرتمیای منجمد، دافنی منجمد و هر غذای منجمدی که در فروشگاه های آکواریوم منطقه زندگی شما یافت می شود را می توانید جایگزین غذای زنده کنید.

غذاهای صنعتی بسیاری توسط برندهای تولید کنندۀ تجهیزات آکواریوم ساخته شده و محبوبیت این ماهی تا جایی است که غذای مخصوص ماهی آنجل را در تمامی برند ها می توانید پیدا کنید.

 

خوراک دل گوساله نیز می تواند قسمتی از این رژیم را به عهده بگیرد که برای تهیّۀ آن باید دل را طوری ریز کنید که حسابی خرد شود ولی تا جایی پیش نروید که گوشت له شود، باید بافت گوشت کمی سالم باقی بماند، سپس آن را با مقداری ژلاتین بدون اسانس (ورق های ژلاتین را از فروشندگان لوازم شیرینی پزی و آشپزی بخرید و در آب جوش حل کنید) و خالص، مخلوط کرده و در بسته هایی درست به اندازۀ یک وعده غذای ماهی ها، فوری منجمد کنید.

رژیم غذایی نوزاد (بچه) آنجل

بهترین گزینه برای تغذیۀ نوزاد آنجل، برای 4 هفته اول آرتمیای تازه هچ شده می باشد. سپس آن ها به تدریج با مخلوط های پودر شده و خیلی ریز، مانند پولکی های مخصوص ماهی آنجل، مغز میگوی پودر شده و یا کرم خونی خشک که آنرا پودر کردید تغذیه می شوند و می توان این رژیم را به آن ها ارائه داد.

در این زمان می توانید هر 2هفته یک بار به آنجل کوچولوهای زیبایتان بچه های آرتمیا بدهید.

هنگامی که به اندازۀ حدود یک چهارم ماهی بالغ رسیدند، می توانید آن ها را با نوزاد ماهی گوپی تغذیه نمایید و آسان ترین راه برای تدارک این رژیم مغذّی آن است که گوپی های حامله را در تانک آنجل ها جوان نگهداری کنید تا آنها زاد و ولد كنند و اين ها بخورند. البته گوپی را نمی توانید در آکواریومی که ماهی آنجل بالغ دارد نگه دارید چون ماهی گوپی از ترس مریض می شود و می میرد.

البته حتماً رژیم های دیگری هم هستند که می توان از آن ها برای این منظور استفاده نمود و رژيم هاي گفته شده در بالا فقط پیشنهاد من است.

-------------------------------------

اینم سند علمی :

طی یک آزمایش از داخل یک تانک بزرگ، شش عدد آنجل در سایز یک چهارم را جدا کرده و آن ها را در آکواریومی به حجم 10 گالن، مجهز به فیلتر اسفنجی و پمپ هوا قرار دادند.

این ماهی ها را با نوزاد گوپی و 2بار در روز با سایر رژیم های مخصوص آنجل تغذیه می کردند که در بالا گفته شد.

برای 4 هفته این رژیم ها ادامه داشت و در پایان آزمایش، آن ها که رژیم غذایی متنوع داشتند همگی به اندازۀ یک سکّه رشد کرده بودند و این در صورتی بود که سایر ماهی ها دچار رشدی ناقص و بسیار کمتر بودند.

اندازۀ آکواریوم مناسب آنجل

کمترین اندازه برای پرورش یک جفت آنجل آب شیرین، آکواریومی به حجم 15 گالن و یا 60 لیتر است. برای اطلاع از نحوۀ محاسبۀ حجم آکواریوم اینجا را مطالعه کنید.

ولی اگر می خواهید بچه ها را نیز با والدین بزرگ کنید به حداقل 25 گالن، معادل 95 لیتر فضا نیاز خواهید داشت زیرا معمولاً بین 200-300 بچه ماهی در یک کلونی پدید می آید و  این ماهی ها می خواهند در اطراف والدین به شنا و زندگی بپردازند و بزرگ شوند که مسلّماً به فضایی بیشتر نیازمند خواهید بود. توجه کنید که موجودات زنده در طبیعت یاد گرفته اند که به اندازۀ شرایط محیط تولید مثل کنند و جمعیت خود را بی فایده اضافه نمی کنند. پس اگر آنجل های شما احساس کنند محیط زندگی، غذا یا شرایط محیط مناسب افزایش جمعیت نیست، شروع به خوردن فرزندان یا تخم های خود می کنند. پس از قبل برایشان شرایط را فراهم کنید.

یک پرورش دهنده آنجل شوید

انتخاب جفت مناسب

بهترین راه برای انتخاب یک جفت مناسب در آنجل های آب شیرین آن است که تعداد زیادی ماهی را از زمان دو - سه ماهگی یا کمتر با هم نگهداری کنید، حداقل این تعداد برای پیدا کردن یک جفت مناسب 6 عدد ماهی است.

این روش از لحاظ اقتصادی هم بسیار به صرفه تر از آن است که شما بخواهید یک جفت آماده را بخرید چون گران تر هستند و از آن بدتر اینکه ممکن است در قسمت های پایانی دوران باروری باشند و بعد از مدتی بمیرند.

هنگامی که می خواهید ماهی های کوچک را برای یافتن جفت خریداری و انتخاب کنید، در مورد آنها تا جای ممکن تحقیق کنید و زمان کافی بگذارید. چرا كه شما قرار است چند ماه زحمت بكشيد تا اين ماهي ها را بزرگ كنيد، پس باخود نگویید چون ماهی های کوچک ارزان هستند، مهم نیست اگر زشت و زیبا باشند و هرموقع خواستید دوباره می خرید!

باید وسواس به خرج بدهید چون نوزاد ماهی زشتی که زنده می ماند و بزرگ می شود، تبدیل به ماهی بالغ زشت می شود که شما نمی توانید آن را بکشید! بعد تولید مثل می کند و بچه های زشتی هم به دنیا می آیند! پس کمی رودرواسی را کنار بگذارید و فروشنده را اذیت کنید.

فقط آنجل هایی را انتخاب کنید که باله های کشیده و صاف دارند و باله های خود را کاملاً باز نگه داشته اند. همچنین به حسگرها (شاخک های زیر شکم ماهی) توجه کنید که هیچگونه شکستگی و انحنا نداشته باشند و تا جای ممکن باریک و بلند و سیخ باشند.

ماهی ها باید جسور، قدرتمند و فعال باشند. آنجل هایی که خصوصیات فوق را دارند خیلی سریعتر رشد می کنند و در تولید مثل نیز موفق تر هستند.

هرگز از تانکی که ماهی مرده در آن می بینید ماهی نخرید، همچنین از تانک هایی که در آن ها ماهی مریض و یا نشانی از انگل و قارچ مشاهده شده باشد.

دقت در انتخاب مخصوصاً در زمانی مهم می شود که شما در آینده می خواهید تصمیم به فروش ماهی هایتان بگیرید.

به هر حال بدون خجالت، در انتخاب دقیق ماهی مورد نظر پافشاری کنید.

همانطور که گفتیم راه مطمئن دیگری نیز برای پیدا کردن جفت وجود دارد که همان خرید آنجل های جفت شده است، که باید از یک پرورش دهندۀ مطمئن و مورد اعتماد خریداری شود، اما باز هم ممکن است جفت مورد نظر در آخر دوران تولید مثل و یا حتی دوران پایان عمرشان باشند.

تخمگذاری

این فیلم 30 ثانیه ای دو عدد ماهی آنجل آب شیرین را در حال تخمریزی نشان می دهد، سپس نشان می دهد که چطور نوزادها از تخم در می آیند و یک هفتگی و سپس یک ماهگی آن ها را نشان خواهد داد.

فيلم با حجم 1045 كيلوبايت

فيلم ديگري كه نوزاد هاي هچ شده را در زماني كه هنوز از كيسه زرده خود تغذيه مي كنند و به كف شيشه چسبيده اند نشان مي دهد.

فيلم با حجم 3762 كيلوبايت

در فيلم زير نوزاد ها را در اولين شناي آزاد مي بينيد

فيلم با حجم 3787 كيلوبايت

در زمانی که ماهی ها بالغ هستند، با اندکی تعویض آب و افزایش دما تا 28 درجه سانتیگراد و یا 82 درجۀ فارنهایت می توان آن ها را برای تخم گذاری تحریک کرد.

یک نشانه که نشان می دهد تخمریزی ماهی شما نزدیک است؛ نمایش و دیده شدن اندام جنسی ماهی ها می باشد.

این اندام ها مانند پستانک های بسیار کوچکی هستند که از مخرج ماهی بیرون می زنند و نام اصلی آن ها (Vipositors) یا (oh vi poz' uh turs) است. لغتی معنای تحت لفظی آن "تخم ساز" می باشد.

اندام تخمریزی ماهی ماده بزرگتر و به نسبت کلفت تر از نوع نر است. در حقیقت اندام جنسی ماهی نر به صورت کشیده و باریک و اصطلاحاً قلمی است، و البته نوک تیز.

 

برآمدگی های فوق به ترتیب برای ریختن تخم ها در ماهی ماده و ریختن اسپرم و بارور کردن تخم ها در ماهی نر، به کار گرفته خواهد شد.

تغییر واضح در اندام جنسی ماهی ها اوّلین، کاملترین و واقعیترین نشانه برای آن است که شما بفهمید ماهی ها قصد تولید مثل دارند.

والدین محل تخمگذاری را ابتدا انتخاب خواهند کرد و در تمام 2-3 روز قبل از تخم گذاری، سرتاسر این محل را به دقّت بررسی و تميز می کنند.

 

 

هنگامی که تميزكاري محل تخمریزی به حد مطلوب و شایسته رسید و موافقت جفت را جلب نمود، ماهی ماده محل را تست می کند و عمل تخمریزی را به صورت غیر واقعی امتحان می نماید؛ ماهی ماده باله های شکمی را به طرف خود جمع کرده و شاخک های پایینی را می بندد تا لولۀ شکمی خود را پایین دهد، در تخمگذاری اصلی جای لولۀ تخمریزی با این لوله عوض می شود.

هنگامی که همه چیز مرتب بود، ماهی برای تخمریزی روی تخته سنگ، برگ گیاه و یا هرچیزی که برای این کار انتخاب کرده است، آماده می باشد.

ماهی نر بعد از تخمریزی ماده، وظیفۀ بارور کردن تخم ها را به عهده می گیرد و البته از مدّتی قبل، ماهی نر محل مورد نظر را برای خود و جفتش قرق می کند.

هنگامی که هر بار تخمريزي توسط ماهي ماده انجام شد، ماهی ماده به طور موقت محل را ترک می کند و ماهی نر به سرعت وارد عمل می شود و در امتداد مسیر تخم ها، عبور کرده و روی آن ها اسپرم پاشی می کند تا تخم ها بارور شوند. در این هنگام باله های ماهی نر دقیقاً حالت باله های ماهی ماده را در هنگام تخمگذاری به خود می گیرد و با این حالت ماهی نر می تواند به راحتی تخم ها را بارور سازد.

بعد از آن، ماهی نر و ماده به طور نوبتی در نزدیکی تخم ها پرسه می زنند و با اسرار و تلاش فراروان آن ها را باد می زنند. آن ها این کار را به کمک باله های کوچک روی سینه که در طرفین بدنشان قرار دارد انجام می دهند و به این وسیله چرخش و جریان آب را در اطراف تخم ها ایجاد می کنند تا اکسیژن کافی به تخم ها برسد و دائم با دهانشان تخم ها و اطراف آن ها را تمیز می کنند.

بعضی از تخم های نابارور به زودی سفید خواهند شد که معمولاً چند ساعت طول می کشد و والدین آن ها را جدا خواهند نمود.

هچ شدن تخم ها دور از والدین

اگر می خواهید تخم ها را دور از والدین پرورش دهید باید قبل از تخمریزی ماهی ها، برای این کار برنامه و وسایل مناسب را فراهم کرده باشید؛ در حقيقمت تمام كاريي را كه والدين براي تخم ها انجام مي دادند شما بايد به عهده بگيريد.

 برای این کار باید یک تانک جدا به حجم 15 تا 20 گالن که حدود 60-70 لیتر می شود را از آب تانک اصلی ( آکواریوم والدین) پر کنید و یک فیلتر اسفنجی نیز در آن قرار دهید.

یک تخته سنگ صاف و پهن را به طور مایل در تانک اصلی قرار دهید تا ماهی ماده آن را براي تخمريزي ترجيح دهد و روی آن تخمریزی کند و بتوان آن را بعداً جابجا نمود.

راه مناسب برای این جابجایی این است که یک ظرف شیشه ای مانند ظرف سرکه یا سس مایونز متوسط ( که کاملاً تمیز و عاری از هر ماده و بو باشد ) در آب تانک والدین نگهداری کنید؛ بعد از تخمریزی کامل، سنگ را به همراه تخم ها درون شیشه مذکور قرار داده و شیشه را که پر از آب است مستقیم به تانک جدید منتقل نمایید.

درون شیشه یک سنگ هوا نیز قرار دهید تا هوا به شدت از آن خارج گردد، نگران نباشید حباب های هوا به تخم ها آسیبی نمی رسانند.

دقت کنید که شیشه مذکور باید در آب باشد. حال درجه حرارت را ثابت نگه داشته و هنگام تعویض آب، از آکواریوم والدین آب می آوریم.

تکثیر کننده های موفق معمولاً از فرمول زیر برای آبی که تخم ها را در آن قرار می دهند استفاده می کنند.

Dechlorinated

سختی

اسیدیته PH

آب شیر حدود 75-100 ppm

5 DH

7.4

 

همچنین از متیلن بلوی غلیظ استفاده می کنند تا تمام موجودات زندۀ آب را خلاص کند. مقدار متیلن بلو که باید بریزید آنقدر زیاد است که رنگ آب کاملاً عوض شود.

برای این کار از لامپ های یو-وی یا دستگاه تصفیه UV هم می توانید استفاده کنید.

هوادهی شدید را ادامه دهید و هر روز بعد از هچ شدن، نصف آب باید با آب شیر هم دما با آب تانک عوض شود.

در ابتدا برای چند روز ماهی ها تکان نمی خورند و به ته جایی می چسبند و در این مدت هوادهی شدید را ادامی می دهید و به ماهی ها به هیچ عنوان غذا نمی دهید. در این مدت ماهی از کیسۀ زرده که مانند غده ای زیر شکمش قرار دارد تغذیه می کند.

  

بعد از آن که ماهی ها شنای آزاد را آغاز کردند، شدت هوا دهی را تا اندازه نرمال پایین آورید.

هچ شدن تخم ها معمولاً بین 36 تا 48 ساعت بعد از تخم گذاری ( بسته به ثبات دمای محیط) شروع می شود.

اگر شما دیدید تعدادی از تخم ها از روی تخته سنگ افتادند، انتخاب با خودتان است؛ می توانید آن ها را رها کنید تا در همان جا هچ شوند و یا این که با زحمت و قبول خطر، به کمک یک قطره چکان تخم را بردارید و با فشار قطره چکان آن را در سر جای خود قرار دهید.

یک دوره بعد از هچ شدن تخم ها تا زمانی که بچه ها به صورت یک دسته با هم شنای آزاد را شروع کنند وجود دارد. در این زمان هوادهی را بیشتر کنید که همّۀ بچه ها به اکسیژن کافی دسترسی داشته باشند.

باز هم تاکید می کنم که به هیچ عنوان قبل از این که بچه ها شنای آزاد را شروع کنند، به آن ها غذا ندهید. این کار فقط موجب کثیف شدن آب مي شود و آن ها به این غذا تا زمانی که کیسه زرده را دارند لب نخواهند زد.

بعد از حدود 3 تا 5 روز محتوی کیسه زرده تمام شده و از بدن آن ها جدا خواهد شد. این زمانی است که ماهی ها شروع به شنا کردن در آب می کنند، در این زمان شما باید آن ها را با آرتمیای تازه هچ شده آشا کنید و به کمک آن، نوزاد ها را تغذیه نمایید.

رها کردن نوزادها پیش والدین

ماهی آنجل بسیار باهوش است، این ماهی در صورتی که بداند آیندۀ بچه هایش در خطر است، آنها را به دنيا نمي آورد و با خوردن تخم ها از تولد نوزادها جلوگيري مي كند و انرژي از دست رفته در زمان تخمگذاري را با اين كار پس مي گيرد تا زمان تخمگذاري بعدي برسد.

به عنوان مثال اگر ماهی قویتری در اطراف باشد که ممکن باشد تخم ها و در آینده بچه ها را بخورد، یا فضای آکواریوم کوچک باشد، غذا کم باشد و ....

با کوچکترین امّا و اگر برای زنده ماندن نوزاد ها، والدین تخم ها را می خورند.

اگر والدین بعد از تخمگذاری باز هم به مراقبت از تخم ها پرداختند و شروع به خوردن تخم ها نکردند و یا آن ها را رها نکردند، نشان دهندۀ شرایط بسیار مناسب آکواریوم شما و ماهی های آنجل تان است.

در این وضعیت، بهترین اقدام این است که بهترین شرایط را برای آرامش ماهی ها فراهم کنید و تا جای امکان محیطی عاری از شلوغی را برایشان فراهم کنید.

خيلي ها هيجان زده مي شوند و تمام وقت دور و بر آكواريوم مي چرخند و انواع دارو و غذا و ... به آب مي ريزند (غلط).

شما ممکن است این امکان را داشته باشید که از ابتدا تانک ماهی ها را در جایی مثل اتاق خواب و یا انبار و کلّاً مکان هایی که رفت آمد ضروری در آن ها کمتر است قرار داده باشید. به جز آن، ماهی ها باید رفتار همیشگی و نرمال شما و سایرین را ببینند و تا جای ممکن از رفت و آمد و نگاه کردن های خیلی کم و یا زیاد و غیر عادی بپرهیزید.

دیده شده بعضی ها در این شرایط آکواریوم را با روزنامه و یا کیسه سیاه و هرچیز دیگر می پوشانند و سوراخ های ریزی را نیز برای نگاه کردن و بررسی اوضاع ماهی در این پوشش تعبیه می کنند. این کار می تواند موجب ناراحتی بیشتر ماهی ها شود زیرا علاوه بر این که محیط آن ها به طور غیر عادی تغییر می کند، بلکه هنگامی که شما برای کاری مثل غذا دادن و یا سر زدن، نزدیک آکواریوم می شوید نمی تواند از قبل شما را ببیند و خودش را آماده کند؛ در نتیجه، ناگهان یک غول بي شاخ و دم (بلا نسبت ) را در نزدیکی محیط زندگی خود می بیند كه در تانك را باز كرده و دارد كاري انجام مي دهد! و تا شما را به جا بیاورد احتمالاً سکته کرده.

فيلتراسيون

بهترین سیستم برای فیلتر کردن آکواریومی که شرایط فوق را دارد، استفاده از یک فیلتر اسفنجی کار کرده ( نو نباشد ) است.

برای برقراری سیکل نیتروژن و تولید باکتری های مفید، فیلتر نو را درون آکواریومی که چرخه در آن برقرار باشد قرار دهید و از هوادهی زیاد استفاده نمایید.

این کار را باید مدّتی قبل از آن که مجبور به استفاده از فیلتر می شوید انجام دهید تا هنگامی که وقتش رسید بتوانید سریعاً فیلتر را در محل اصلی آن به کار گیرید.

توجه کنید که هنگامی که فیلتر شما آماده است، رنگ "ابر" آن، که پر از باکتری های مورد نظر است شروع به تغییر می کند. اين يك نشانه براي اين است كه بفهميد فيلتر آماده شده و از آن به بعد می توانید آن فیلتر را در آکواریوم مورد نظر برای بچه آنجل ها استفاده نمایید.

با این نوع فیلتر (اسفنجي ساده) ، جریان آب به آهستگی کار می کند و هرگز بچه آنجل ها به درون اسفنج کشیده نخواهند شد و همچنین بچه آرتمیا هایی که برای ماهی ها می ریزید نیز با این نوع فیلتر در امان خواهند بود.

هر گاه که خواستید اسفنج را تمیز کنید، آن را در سطلی که از آب سیفون شدۀ آکواریوم در آن ریختید بشویید تا باکتری های ارزشمند را با کلر موجود در آب شیر نکشته باشید. اسفنج را برای چند بار در این آب فشار دهید و بعد از تمیز شدن، آن را دوباره در فیلتر قرار دهید.

فیلترهای زیرشنی همیشه بیولوژیکی عمل می کنند، ولی برای این یک مورد اصلاً مناسب نخواهند بود. برای رشد صحیح و زنده ماندن بچه ماهی ها و سلامت آن ها به آکواریومی نیاز دارید که بیش از حد تمیز باشد.

با یک فیلتر زیرشنی این قضیه عملاً غیر ممکن خواهد شد. آب می تواند بسیار شفّاف و تمیز به نظر برسد در حالی که فضای زیر این فیلترها کثیف و پر از غذاهای پسمانده و فضولات ماهی ها باشد.

این یک امر روشن است که آکواریومی که فیلتر زیرشنی در آن قرار دارد نمی تواند در حد مورد نیاز تمیز باشد. به جز آن که ماهی هایی که به داخل فیلتر می افتند محکوم به مرگ خواهند بود.

تنوع گونه در ماهی آنجل آب شیرین

در حالت طبیعی و عادی، بیشتر جهش ها در طبیعت از بین خواهند رفت. به یک دلیل واضح، موجود جهش یافته فرق می کند.

امّا آکواریومیست ها می توانند امکانات و موقعیت هایی را برای حمایت و نگهداری این گونه ها تدارک ببینند و شرایط را برای جانور مهیّا نمایند. و ممکن است با گزینش و انتخاب، گونه های جدیدی نیز خلق نمایند.

Silver


در ایران به آن، آنجل 4خط نیز می گویند.

این در حقیقت رنگ واقعی و اصلی ماهی آنجل وحشی در طبیعت است. سفید (خاکستری) با چهار نوار قائم تیره تر که از بالا تا پایین را پر کرده اند.

اوّلین نوار از روی چشم ماهی کشیده شده؛ دوّمی همیشه در جلوی بالۀ بالایی و پایینی قرار دارد، سوّمین خط معمولاً بالۀ بالایی و پایینی را پوشانده و خط چهارم درست در نقطۀ شروع دم ماهی قرار دارد. ممکن است خطوط کمرنگ تری نیز در میان این خطوط اصلی مشاهده گردند که با همان جهت و موازی کشیده شده باشند.

بعضی نمونه ها نیز لکّه ای روی نیمۀ بالایی بدن دارند.

Zebra

این دسته بسیار شبیه به دستۀ قبل (سیلورها) می باشند، فقط تعداد خطوط بیشتری دارند.

Black Lace

  

این نوع را ما به اسم آنجل سیاه می شناسیم و مانند سنگ پا، سیاه یکدست است. تفاوت اصلی میان آنجل سیاه و سیلور در شدّت رنگ آن ها مخصوصاً روی باله ها می باشد. در آنجل سیاه شما باله ها را مانند یک تور مشکی می بینید.

از جفت گیری 2 ماهی Black Lace شما می توانید انتظار بچه ماهی هایی به شرح زیر رو داشته باشید :

25% ماهی آنجل Black

50% ماهی آنجل Black Lace

25% ماهی آنجل Silver

نوزادان نوع Black نسبت به بقیه بسیار شکننده و ضعیف تر خواهند بود، این ماهی ها در حالت طبیعی معمولاً می میرند به مرحلۀ شنای آزاد نخواهند رسید؛ پس به مراقبت بیشتری نسبت به هم دوره های خود نیاز خواهند داشت و برای این کار 25% مذکور را باید از بقیۀ نوزادن قویتر جدا کنید.

Black

 

این ماهی ها یک دست هستند و مثل پارچه های مخملی سیاه می مانند.

بر اثر جفتگیری ماهی آنجل Black با آنجل Black Lace نوزادان حاصل شده 50% از نژاد Black و 50% از نژاد Black Lace خواهند بود.

و در صورتی که هر دو ماهی نر و ماده از نوع آنجل Black باشند، 100% نوزادان از نژاد Black به دست می آیند.

Half Black

این نوع کمی با انواع بالایی فرق دارد، در قسمت جلویی بدن ماهی از نوک تا حدود باله های ماهی به رنگ خاکستری یا سیاه کم رنگ است؛ و از باله ها به سمت دم ماهی به طور یکدست سیاه است.

Veiltail

این گروه از آنجل ها باله های بسیار باریک شده ای و کوتاه دارند و در تمام رنگ ها و طرح ها ممکن است دیده شوند.

اگر یک ماهی آنجل Veil با یک Silver جفت شوند، شما می توانید در بچه ها از هر ماهی 50% داشته باشید.

اگر هر دو ماهی Veil باشند شما 25% آنجل معمولی، 50% از نوع Veil و 25% از نوع Veil باله بلند به دست می آورید که دم و باله های بلند تری از نوع Veil دارند.

حال اگر 2 ماهی Veil باله بلند را با هم جفت کنید؛ تمام نوزادان از نوع باله بلند خواهند بود. امّا هیچ یک به سالمی تخم های بزرگشان نیستند. بعضی از آن ها آنقدر باله های بلندی دارند که باله هایشان دچار خم شدگی می شود و در حالت بدتر، می شکند.

 Marble

 

 

این نوع را با اسم مرمر می شناسیم؛ این نوع آنجل به جای نوارهای معمولی مشکی، نقوش پراکندۀ مشکی و نقره ای دارد که بهترین راه برای شناختن این ماهی است.

منطقۀ سر و پشت ماهی ممکن است منطقه کمرنگ طلایی نیز داشته باشند در حالی که باله ها و دم ماهی درخشش سیاه و سفید دارد.

اگر نوع Marble را با Black Lace جفت کنید، نوزادانی قاطی پاتی به دست می آید که به طور پراکنده خصوصیات هر دوی والدین را دارند.

Golden

 

رنگ نوع Golden ممکن است از نقره ای و سفید و طلایی تشکیل شود و این تنها خصوصیت بارز آن است.

در منطقۀ سر و پشت ماهی همیشه پوشش طلایی رنگی دیده می شود.

Blushing

 

این ماهی دارای یک ناحیۀ رژگونه مانند روی بدن یکدست سفید خود است که به شما اعلان می کند این ماهی حسّاس است.

Pearl Scale

 

به آن آنجل چروک نیز می گویند، این ماهی برجستگی های زبری روی پوست دارد که در نور برق می زنند. در ترکیب رنگ های مختلفی می توانید آن ها را پیدا کنید.

بیماری ها

ماهی های آنجل آب شیرین معمولاً مستعد گرفتاری به بیماری های مشترک و رایج ماهی های گرمسیری نمی باشند، با این حال جهت اطّلاع این بیماری ها را برایتان لیست کردم.

بیماری ایچ (Ichthyophthirius) یا (Ich)

به جز این نام، با "بیماری نطقه های سفید" نیز شناخته می شود و این به دلیل ظاهر شدن یاخته های انگلی و عفونی بالغ در ماهی های بزرگ سال است.

عامل بیماری "ایچ" انگل های تک سلّولی به نام Ichthyophthirius Multifiliis هستند.

ماهی های آنجل به ندرت مستعد بیماری های ماهی های گرمسیری می شوند، امّا دیده شده که گاهی اوقات دچار این بیماری شده اند.

بیماری Ich سه مرحله دارد :

ابتدا انگل در زیر پوست ماهی میزبان زندگی می کند، از بافت های داخلی بدن ماهی و خون ماهی تغذیه می کند و کم کم به صورت لکّه سفید ظاهر می شود.

در مرحلۀ دوّم انگل بالغ میزبان را ترک می کند و پایین می افتد.

در مرحلۀ سوّم بیش از دو هزار انگل تازه متولّد شده شروع به شنای آزاد در آب می کنند که به دنبال میزبان جدیدی برای چسبیدن به آن می گردند. این همان مرحله ای است که درمان، در آن موثر خواهد بود.

دمای بالاتر موجب می شود این چرخه سریعتر پیش برود، به همین دلیل پیشنهاد می کنم در زمان معالجه، دمای آب را تا 80 درجۀ فارنهایت و یا 27 درجۀ سانتیگراد بالا ببرید. این باعث می شود تا انگل های جوان در شنای آزاد انرژی بیشتری مصرف کنند و فرصت کمتری برای پیدا کردن ماهی میزبان داشته باشند و اگر در زمان کمی آن را پیدا نکنند، خواهند مرد.

البته داروهایی نیز برای این انگل موجود است که می توانید آن ها را از فروشگاه ماهی و آکواریوم محل سکونت خود تهیّه نمایید.

بیرون زدگی چشم (Exphthalmia) یا (Pop-Eye)

از بیماری های رایج ماهی های آنجل آب شیرین است که با ساير ماهي ها مشترک نیست.

بیرون زدگی چشم در واقع به تنهایی بیماری نیست، بلکه نشانه ای از بیماری است که ممکن است بر اثر بیماری های مختلفی پیش بیاید. بعضی درمان ندارند و بعضی را می توان درمان نمود.

یکی از بیماری هایی که این نشانه را دار ممکن است بر اثر کوتاهی شما در تعویض مناسب و به موقع قسمتی از آب در هفته پیش بیاید. در این صورت از پسماند های غذا و فضولات ماهی ها نوعی انگل که قارچ است و ایجاد عفونت می کند به نام Ichthyosporidium تقویت شده و می تواند به ماهی ها حمله کند.

عامل دیگر برای بیرون زدگی چشم، با نام Ichthyophonus شناخته شده که در هنگام بیرون زدگی چشم مشاهده شده.

نشانه ها : سفتی بدن، لکّه های خونی، عدم تعادل ماهی در شنا کردن، لکه های سیاه، غدّه های برجسته، لاغری و انحنای بدن ماهی و در نهایت خوردگی باله ها هستند.

معمولاً با ورود ماهی جدید به آکواریوم شروع می شود و راه درمان قطعی ندارد.

بعضی ها از استفادۀ فنوکستول Phenoxetol به اندازۀ 1% یا 5 سی سی در گالن (3.7 لیتر) در درمان این بیماری نتیجه گرفتند.

علّت دیگر بیرون زدگی چشم، عفونت باکتریایی نیز می تواند باشد که معمولاً با استفاده 50 میلی گرم در گالن (3.7 لیتر) تتراسایکلین (Tetracycline) یا ترامیسین (Terramycin) در هر روز، یا اضافه کردن آنتیبیوتیک به غذای ماهی (200میلیگرم آنتیبیوتیک در 128 گرم غذا) و تغذیۀ ماهی ها با این غذا برای 10 روز، می توان آن را درمان نمود.

عامل دیگر این بیماری که باعث آب آوردن چشم نیز می شود، بر اثر نوعی کرم پدید می آید. چشم ها ورم کرده و قرنیه تار می شود که به دلیل تهاجم این کرم های پهن است.

حلزون ها در یک مرحله میزبان این کرم ها هستند و اگر انگل مذکور در بازۀ زمانی کوتاهی نتوانند ماهی میزبان را پیدا کنند خوهند مرد. معمولاً فقط یکی از ماهی ها دچار می شود و درمانی هم ندارد.

نوعی دیگر از انگل وجود دارد که آن هم به وسیلۀ حلزون وارد آکواریوم می شود. دقت کنید که باید همیشه از حلزون های وحشی (موجود در طبیعت) پرهیز کرد. حلزون های پرورش یافته در آکواریوم هیچ مشکلی ندارند زیرا هرگز در معرض همزیستی با پرندگان آبی نبوده اند. در واقع میزبان اصلی این انگلها، همین پرندگان هستند که آن را به حلزون ها منتقل می کنند.

بی اشتهایی (Hunger Strike)

بیشتر حالت اعتصاب غذا دارد تا بیماری؛ کم شدن اشتها و احتمالاً امتناع ماهی از خوردن غذا نباید در آکواریومی که همه چیز آن عادی و تحت کنترل است شما را نگران کند.

اگر همیشه به طور منظّم مقداری از آب را تعویض می کنید و راهنمایی های عمومی در نگهداری و نظافت آکواریوم تان را به کار می گیرید، این اتفاق هرگز برای شما نخواهد افتاد.

با این حال متوجه می شوید که ماهی آنجل شما غذا خوردن را قطع کرده، در این حالت آن ها را با آرتمیای زنده، نوزاد گوپی زنده و سایر غذاهای زندۀ بهداشتی که به آن دسترسی دارید امتحان کنید.

 

کم کم شروع به غذا خوردن دوباره می کنند.

جستجو

سیستم آمار بازدید کنندگان

بازديد امروز :7
بازديد روز گذشته :82
بازديد اين هفته :89
بازديد اين ماه :911
مجموع آمار بازديد ها :67614

درحال حاضر 17 میهمان و هیچ یک از اعضاء آنلاین می باشد.